04. Wskazania do stosowania Saxenda
Saxenda stosowana jest:
- u dorosłych z otyłością (BMI ≥30 kg/m²),
- u dorosłych z nadwagą (BMI ≥27 kg/m²) i chorobami współistniejącymi związanymi z nadmierną masą ciała,
- u młodzieży od 12. roku życia z otyłością spełniającej kryteria leczenia,
- u dzieci od 6. roku życia z otyłością, zgodnie z obowiązującymi wskazaniami.
Preparat stanowi element kompleksowego leczenia obejmującego również zmianę nawyków żywieniowych i zwiększenie aktywności fizycznej.
05. Skład i dostępna postać Saxenda
Substancją czynną preparatu jest:
Stężenie leku wynosi:
Preparat dostępny jest jako:
- roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu wielodawkowym.
Każdy wstrzykiwacz umożliwia ustawienie odpowiedniej dawki zgodnie z zaleceniami lekarza.
06. Jak stosować Saxenda?
Saxenda podawana jest podskórnie raz na dobę.
Miejsca podania obejmują:
Lek można stosować niezależnie od posiłków, najlepiej codziennie o zbliżonej porze.
Schemat zwiększania dawki
Leczenie rozpoczyna się od 0,6 mg na dobę, a następnie dawkę zwiększa się co tydzień:
- 0,6 mg,
- 1,2 mg,
- 1,8 mg,
- 2,4 mg,
- 3 mg.
3 mg na dobę stanowi zalecaną dawkę podtrzymującą u większości pacjentów.
Pominięcie dawki
Jeżeli od planowanego podania minęło mniej niż 12 godzin, lek należy przyjąć możliwie szybko.
Jeżeli upłynęło więcej niż 12 godzin, należy opuścić pominiętą dawkę i kontynuować leczenie następnego dnia zgodnie z dotychczasowym schematem.
Nie należy stosować dawki podwójnej.
07. Skuteczność leczenia Saxenda
Regularne stosowanie liraglutydu w połączeniu z odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną może prowadzić do:
- trwałego zmniejszenia masy ciała,
- poprawy kontroli apetytu,
- ograniczenia ilości spożywanego pokarmu,
- zmniejszenia obwodu talii,
- poprawy parametrów metabolicznych związanych z otyłością.
Lekarz okresowo ocenia skuteczność leczenia i podejmuje decyzję o jego kontynuacji.
08. Najczęstsze działania niepożądane Saxenda
Najczęściej występują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
Należą do nich:
- nudności,
- wymioty,
- biegunka,
- zaparcia,
- ból brzucha,
- niestrawność,
- odbijanie,
- uczucie pełności.
Objawy zwykle są najbardziej nasilone na początku terapii i stopniowo ustępują w miarę kontynuowania leczenia.
Poważniejsze działania niepożądane
Rzadziej mogą wystąpić:
- ostre zapalenie trzustki,
- kamica pęcherzyka żółciowego,
- odwodnienie,
- reakcje nadwrażliwości,
- przyspieszenie czynności serca,
- hipoglikemia (zwłaszcza u osób z cukrzycą).
Silny ból brzucha lub objawy reakcji alergicznej wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.
09. Saxenda a choroby współistniejące
Podczas kwalifikacji do leczenia lekarz ocenia obecność schorzeń mogących wpływać na bezpieczeństwo terapii.
Szczególnej kontroli wymagają pacjenci z:
- cukrzycą typu 2,
- zaburzeniami czynności nerek,
- chorobami wątroby,
- chorobami pęcherzyka żółciowego,
- zapaleniem trzustki w wywiadzie,
- chorobami przewodu pokarmowego.
W trakcie leczenia mogą być zalecane regularne wizyty kontrolne.