Thyrosan to lek przeciwtarczycowy stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, m.in. w chorobie Gravesa-Basedowa oraz autonomicznym toksycznym gruczolaku tarczycy. Zawiera propylotiouracyl, który ogranicza wytwarzanie hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Preparat może być również stosowany w przygotowaniu do operacji tarczycy lub leczenia jodem radioaktywnym, a także w leczeniu przełomu tarczycowego.
| Substancja czynna | Propylotiouracyl (propylthiouracilum) |
|---|---|
| Dawka | 50 mg |
| Postać | tabletki |
| Wskazania | choroby tarczycy, nadczynność tarczycy, w tym choroba Gravesa-Basedowa i autonomiczny toksyczny gruczolak tarczycy; przygotowanie do wycięcia tarczycy lub leczenia jodem radioaktywnym w przypadku nadczynności tarczycy; przełom tarczycowy |
| Dostępność | na receptę |
| Opis | Thyrosan jest lekiem przeciwtarczycowym zawierającym propylotiouracyl. Substancja ta hamuje syntezę hormonów tarczycy T3 i T4, a dodatkowo ogranicza obwodową przemianę tyroksyny (T4) do bardziej aktywnej trijodotyroniny (T3). Lek stosuje się w określonych przypadkach nadczynności tarczycy, przed leczeniem operacyjnym lub jodem radioaktywnym oraz w przełomie tarczycowym. |
Potrzebujesz kontynuacji leczenia lub konsultacji dotyczącej leku? Wypełnij formularz medyczny online. Zamów konsultację lekarską online z możliwością wystawienia e-recepty.
Thyrosan jest lekiem przeciwtarczycowym zawierającym propylotiouracyl. Jego działanie polega przede wszystkim na hamowaniu syntezy hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) oraz trijodotyroniny (T3). Propylotiouracyl ogranicza procesy prowadzące do wbudowywania jodu w tyreoglobulinę i powstawania hormonów tarczycowych.
Dodatkowo propylotiouracyl, zwłaszcza w większych dawkach, hamuje obwodową przemianę T4 do T3. Ta właściwość odróżnia go od tiamazolu i ma szczególne znaczenie w ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy, w tym w przełomie tarczycowym.
Efekt leczenia nadczynności tarczycy nie pojawia się natychmiast. Thyrosan ogranicza produkcję nowych hormonów, ale nie usuwa hormonów już zgromadzonych w tarczycy. Ich stężenie we krwi zmniejsza się stopniowo wraz z wyczerpywaniem zapasów.
Podstawowym wskazaniem do stosowania leku Thyrosan jest nadczynność tarczycy, czyli stan, w którym gruczoł produkuje nadmierne ilości hormonów tarczycowych. Preparat może być stosowany m.in. w chorobie Gravesa-Basedowa oraz w przypadku autonomicznego toksycznego gruczolaka tarczycy.
Thyrosan stosuje się również u pacjentów z nadczynnością tarczycy przygotowywanych do wycięcia gruczołu tarczowego lub leczenia jodem radioaktywnym (¹³¹I).
Trzecim wskazaniem jest przełom tarczycowy – ciężki, zagrażający życiu stan związany z gwałtownym nasileniem objawów nadczynności tarczycy.
Dawkę Thyrosan lekarz dobiera do nasilenia nadczynności tarczycy, odpowiedzi na leczenie oraz indywidualnej sytuacji pacjenta. Jedna tabletka zawiera 50 mg propylotiouracylu i może być dzielona.
U dorosłych z nadczynnością tarczycy zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 300 mg na dobę, czyli 6 tabletek, podawanych w trzech dawkach po 100 mg co 8 godzin. U pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy i (lub) znacznym przerostem tarczycy dawka wynosi 400 mg na dobę w dawkach podzielonych.
Po uzyskaniu eutyreozy, zazwyczaj po 6–8 tygodniach leczenia, dawkę zmniejsza się o ⅓ lub ½ w odstępach tygodniowych do dawki podtrzymującej wynoszącej 100–150 mg na dobę. Leczenie kontynuuje się zazwyczaj przez 1–2 lata, choć u części pacjentów zdecydowana normalizacja czynności tarczycy występuje już po trzech miesiącach.
W przełomie tarczycowym u dorosłych propylotiouracyl podaje się w dawkach 200–300 mg co 6 godzin do czasu opanowania stanu ostrego, zazwyczaj przez sześć dawek.
Thyrosan stosuje się doustnie. Tabletki należy przyjmować w czasie posiłków, co ma ograniczyć występowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Tabletki można dzielić.
Lek należy stosować dokładnie według schematu ustalonego przez lekarza. Nie należy samodzielnie zwiększać ani zmniejszać dawki, nawet jeśli objawy nadczynności tarczycy ulegną poprawie. W trakcie terapii lekarz kontroluje czynność tarczycy i na podstawie wyników badań może modyfikować dawkowanie.
Jeżeli pacjent pominie dawkę, powinien przyjąć ją możliwie szybko. Gdy zbliża się pora kolejnej dawki, należy poczekać i przyjąć tylko następną dawkę w wyznaczonym czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej.
Potrzebujesz kontynuacji leczenia lub konsultacji dotyczącej leku? Wypełnij formularz medyczny online. Zamów konsultację lekarską online z możliwością wystawienia e-recepty.
Thyrosan nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na propylotiouracyl, pochodne tiouracylu lub którykolwiek ze składników preparatu.
Przeciwwskazaniem jest również niewydolność wątroby oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i niedokrwistość. Leku nie stosuje się także w przypadku nadczynności tarczycy z wolem zamostkowym, zwłaszcza gdy współistnieje ucisk.
Szczególnej ostrożności wymagają m.in. pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, osoby wcześniej leczone tioamidami, pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe oraz osoby przygotowywane do operacji.
Propylotiouracyl może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego lekarz powinien wiedzieć o wszystkich preparatach przyjmowanych przez pacjenta.
Jednoczesne stosowanie tyroksyny zmniejsza wychwytywanie propylotiouracylu przez tarczycę, osłabiając jego działanie. Przeciwtarczycowe działanie Thyrosan może być również osłabione przez jod, leki zawierające jod oraz wcześniejsze zastosowanie jodowych środków kontrastowych.
Propylotiouracyl może wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny, dlatego może być konieczna kontrola INR i odpowiednie dostosowanie ich dawkowania. Interakcje mogą dotyczyć także propranololu i teofiliny.
Działania niepożądane propylotiouracylu mogą być nasilane przez leki hamujące czynność szpiku kostnego, leki o działaniu toksycznym na wątrobę oraz preparaty zawierające lit.
Nadczynność tarczycy w ciąży wymaga odpowiedniego leczenia, ponieważ może prowadzić do poważnych powikłań u matki i płodu. Zgodnie z ChPL propylotiouracyl jest produktem z wyboru u pacjentek w ciąży z nadczynnością tarczycy w sytuacji, gdy stosowanie radioaktywnego jodu jest przeciwwskazane, stosowanie tiamazolu jest względnie przeciwwskazane, a subtotalne usunięcie tarczycy nie może zostać wykonane.
Propylotiouracyl przenika przez łożysko, choć w mniejszym stopniu niż tiamazol. Niektóre badania wskazują na niewielkie zwiększenie ryzyka wad wrodzonych podczas jego stosowania w ciąży, podczas gdy inne nie potwierdzają takiego związku. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka.
Podczas ciąży należy stosować najmniejszą możliwą dawkę propylotiouracylu, bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy. Konieczna jest ścisła kontrola stanu matki, płodu i noworodka.
Propylotiouracyl w niewielkim stopniu przenika do mleka kobiecego. Podczas karmienia piersią należy stosować najmniejsze skuteczne dawki, a rozwój dziecka i czynność jego tarczycy powinny być monitorowane.
Potrzebujesz kontynuacji leczenia lub konsultacji dotyczącej leku? Wypełnij formularz medyczny online. Zamów konsultację lekarską online z możliwością wystawienia e-recepty.
Thyrosan może być stosowany u dzieci od 6. roku życia. Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności produktu u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
U dzieci w wieku 6–10 lat dawka początkowa wynosi 5–7 mg/kg masy ciała, czyli łącznie 50–150 mg na dobę, w trzech dawkach podzielonych co 8 godzin.
U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa również wynosi 5–7 mg/kg masy ciała, co odpowiada 150–300 mg na dobę, podawanym w trzech dawkach podzielonych co 8 godzin.
Dawki podtrzymujące u dzieci wynoszą od ⅓ do ⅔ dawki początkowej i są podawane jako 50 mg raz na dobę lub 50 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie zawsze ustala lekarz.
Terapia Thyrosan wymaga regularnej kontroli lekarskiej. Podczas stosowania leku należy systematycznie kontrolować czynność tarczycy, ponieważ wyniki badań umożliwiają odpowiednie dostosowanie dawki propylotiouracylu.
Istotne jest również wykonywanie badań obrazu krwi ze szczególnym uwzględnieniem białych krwinek. Agranulocytoza może rozwinąć się nagle, a okresowe badania morfologii nie zawsze pozwalają jej zapobiec.
Dlatego ważna jest także obserwacja objawów. Złe samopoczucie, gorączka lub ból gardła wymagają natychmiastowej reakcji i wykonania morfologii krwi.
Szczególnej uwagi wymaga także czynność wątroby. Jeżeli podczas leczenia propylotiouracylem dojdzie do zaburzeń enzymów wątrobowych, zgodnie z ChPL należy natychmiast przerwać stosowanie produktu.
Thyrosan może być stosowany w celu przygotowania pacjenta z nadczynnością tarczycy do wycięcia gruczołu tarczowego. Sposób prowadzenia leczenia przed operacją ustala lekarz.
Propylotiouracyl znajduje również zastosowanie przed leczeniem radioaktywnym jodem ¹³¹I. Lek stosuje się przed podaniem jodu, przy czym należy go odstawić przed zastosowaniem radiojodu.
Propylotiouracyl może być również stosowany po podaniu ¹³¹I, aby zapobiec możliwemu przejściowemu nasileniu tyreotoksykozy oraz przyspieszyć uzyskanie eutyreozy.
Pacjent nie powinien samodzielnie decydować o momencie odstawienia lub ponownego rozpoczęcia przyjmowania Thyrosan w związku z leczeniem radiojodem.
Po przyjęciu większej niż zalecona dawki Thyrosan mogą wystąpić m.in. nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowe, ból głowy, gorączka, ból stawów, świąd i obrzęki. Mogą pojawić się również objawy niedoczynności tarczycy, takie jak osłabienie, złe samopoczucie i senność.
W przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecona należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien zastosować ją możliwie szybko. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej, należy poczekać i przyjąć tylko następną dawkę w wyznaczonym czasie.
Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej. Nie powinno się również przerywać leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Thyrosan jest dostępny w postaci tabletek zawierających 50 mg propylotiouracylu. Są to okrągłe, obustronnie płaskie tabletki z linią podziału. Można je dzielić. Dostępne są opakowania zawierające 20 lub 90 tabletek.
Lek należy przyjmować w czasie posiłków. Thyrosan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Produkt nie wymaga szczególnych warunków przechowywania, ale powinien znajdować się w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Leczenie Thyrosan wymaga przestrzegania dawkowania i regularnych kontroli. Szczególnie ważne jest szybkie reagowanie na objawy mogące wskazywać na agranulocytozę lub uszkodzenie wątroby, ponieważ należą one do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem propylotiouracylu.
Podmiotem odpowiedzialnym za lek jest SUN-FARM Sp. z o.o.
Potrzebujesz kontynuacji leczenia lub konsultacji dotyczącej leku? Wypełnij formularz medyczny online. Zamów konsultację lekarską online z możliwością wystawienia e-recepty.
Źródła:
https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/medicinal-products/9213/leaflet
https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/medicinal-products/9213/characteristic
Treści zamieszczone na stronie Recepty.pl mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.
Thyrosan jest lekiem stosowanym w nadczynności tarczycy. Zawiera propylotiouracyl, który hamuje wytwarzanie hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Lek nie służy do uzupełniania niedoboru hormonów tarczycy, jak preparaty lewotyroksyny stosowane w niedoczynności.
Tak. Choroba Gravesa-Basedowa jest jednym ze wskazań do stosowania Thyrosan. Propylotiouracyl ogranicza syntezę hormonów tarczycy, dzięki czemu może być wykorzystywany do opanowania jej nadczynności. O wyborze leku przeciwtarczycowego i czasie trwania terapii decyduje lekarz.
Propylotiouracyl nie tylko hamuje powstawanie nowych hormonów tarczycy, ale również – szczególnie w większych dawkach – ogranicza obwodową przemianę T4 do bardziej aktywnej T3. Zgodnie z ChPL ta właściwość sprawia, że propylotiouracyl jest uznawany za lek z wyboru w bardzo ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy, zwłaszcza w przełomie tarczycowym. Jest to stan zagrażający życiu i wymagający pilnego leczenia medycznego.
Działanie przeciwtarczycowe propylotiouracylu ujawnia się z opóźnieniem, ponieważ lek hamuje syntezę nowych hormonów, natomiast wcześniej zgromadzone w tarczycy zapasy muszą zostać stopniowo wykorzystane. Według ChPL uzyskanie eutyreozy, czyli prawidłowej czynności tarczycy, następuje zazwyczaj po około 6–8 tygodniach leczenia. Czas ten może być różny u poszczególnych pacjentów.
Mogą być sygnałem poważnego działania niepożądanego – agranulocytozy, czyli ciężkiego niedoboru określonych białych krwinek. Zgodnie z ulotką w przypadku złego samopoczucia, gorączki lub bólu gardła należy zaprzestać stosowania leku, natychmiast zgłosić się do lekarza i wykonać morfologię krwi. Agranulocytoza najczęściej występuje w pierwszych 1–3 miesiącach terapii, ale może pojawić się również później.
U osób leczonych propylotiouracylem odnotowano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym niewydolności wymagającej przeszczepienia oraz przypadki zakończone zgonem. Większość opisanych w ChPL przypadków uszkodzenia wątroby pojawiała się w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania leku. Zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, jasny stolec, świąd, nudności, wymioty, biegunka, skłonność do krwawień lub dreszcze wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.
Tak. Jednym ze wskazań do stosowania Thyrosan jest przygotowanie pacjenta z nadczynnością tarczycy do leczenia jodem radioaktywnym (¹³¹I). Propylotiouracyl może być stosowany przed podaniem radiojodu, ale należy go odstawić przed jego zastosowaniem. Może być także podawany po leczeniu ¹³¹I w celu zapobiegania przejściowemu nasileniu tyreotoksykozy i przyspieszenia uzyskania eutyreozy. Dokładny schemat odstawienia i ponownego włączenia leku ustala lekarz.
Należy poinformować lekarza o stosowanych preparatach zawierających jod. Jod może osłabiać przeciwtarczycowe działanie Thyrosan i opóźniać normalizację czynności tarczycy. Znaczenie może mieć również wcześniejsze zastosowanie leków zawierających jod lub jodowych środków kontrastowych używanych w diagnostyce obrazowej.
Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego Thyrosan należy przyjmować w czasie posiłków, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Podczas terapii mogą występować m.in. nudności, wymioty, brak łaknienia i biegunka. Lek należy przyjmować regularnie i zgodnie ze schematem ustalonym przez lekarza.
Potrzebujesz kontynuacji leczenia lub konsultacji dotyczącej leku? Wypełnij formularz medyczny online. Zamów konsultację lekarską online z możliwością wystawienia e-recepty.