Indapamid to substancja moczopędna o działaniu przeciwnadciśnieniowym, stosowana głównie w lekach na nadciśnienie tętnicze.
Indapamid to substancja moczopędna o działaniu przeciwnadciśnieniowym, stosowana głównie w lekach na nadciśnienie tętnicze.
| Substancja czynna | Indapamid (indapamidum) |
|---|---|
| Mechanizm działania | pochodna sulfonamidowa o właściwościach zbliżonych do tiazydowych leków moczopędnych; hamuje wchłanianie zwrotne sodu w nerkach, zwiększa wydalanie sodu i chlorków oraz w mniejszym stopniu potasu i magnezu, a dodatkowo zmniejsza opór naczyniowy |
| Najczęstsze wskazania | nadciśnienie tętnicze pierwotne, stosowane w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi |
| Dostępność | na receptę |
| Najczęściej spotykane dawki | 1,5 mg – tabletki o przedłużonym uwalnianiu; 2,5 mg – tabletki o standardowym uwalnianiu; w preparatach złożonych także m.in. 0,625 mg, 1,25 mg, 1,5 mg i 2,5 mg |
| Wybrane dolegliwości, dla których wskazaniem jest Indapamid (indapamidum) | nadciśnienie tętnicze |
Indapamid jest lekiem moczopędnym należącym do pochodnych sulfonamidowych o właściwościach farmakologicznych zbliżonych do tiazydowych leków moczopędnych. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
W przeciwieństwie do wielu innych leków moczopędnych indapamid tylko nieznacznie zwiększa ilość wydalanego moczu. Istotnym elementem jego działania jest natomiast zmniejszenie oporu naczyniowego, co ułatwia przepływ krwi i pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze.
Indapamid może być stosowany samodzielnie albo jako składnik leków złożonych, np. z peryndoprylem, amlodypiną lub ramiprylem.
Indapamid działa zarówno w nerkach, jak i na naczynia krwionośne.
Jego działanie obejmuje:
W dokumentacji preparatu Diuresin SR podkreślono, że działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu wynika również z bezpośredniego wpływu rozszerzającego na mięśnie gładkie naczyń.
Podstawowym wskazaniem do stosowania indapamidu jest nadciśnienie tętnicze pierwotne.
Preparaty jednoskładnikowe, takie jak Indapres czy Diuresin SR, są przeznaczone do leczenia dorosłych pacjentów z podwyższonym ciśnieniem tętniczym.
Indapamid może być również składnikiem terapii skojarzonej, gdy jeden lek przeciwnadciśnieniowy nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. W lekach złożonych występuje m.in. z:
W takich preparatach działanie poszczególnych substancji uzupełnia się, ale przeciwwskazania i profil bezpieczeństwa zależą od całego składu leku.
Do najważniejszych przeciwwskazań dla preparatów jednoskładnikowych należą:
Niektóre produkty mają dodatkowe przeciwwskazania zależne od swojej charakterystyki. Przykładowo w ulotce Diuresin SR wymieniono także świeży udar niedokrwienny mózgu.
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z cukrzycą, dną moczanową, zaburzeniami rytmu serca oraz chorobami nerek i wątroby.
Indapamid jest dostępny m.in. jako:
Nie należy traktować tych dawek jako prostych odpowiedników. Preparaty SR uwalniają substancję stopniowo, dlatego mniejsza dawka może zapewniać całodobowe działanie przeciwnadciśnieniowe.
W przypadku Diuresin SR zalecana początkowa dawka dobowa wynosi 1,5 mg raz na dobę.
W preparacie Indapen stosuje się zwykle 2,5 mg raz na dobę, rano.
Dobór konkretnej postaci i dawki zawsze należy do lekarza.
Indapamid może powodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, przede wszystkim:
Zmniejszenie stężenia potasu może prowadzić do:
W dokumentacji preparatów zawierających indapamid, hipokaliemia jest wskazana jako istotne działanie niepożądane, a jej ryzyko zależy m.in. od dawki i postaci preparatu.
Z tego względu lekarz może okresowo zlecać oznaczenie sodu, potasu i wapnia we krwi.
Indapamid może wpływać na niektóre parametry metaboliczne.
W trakcie terapii szczególnej uwagi wymagają pacjenci:
Przedawkowanie indapamidu może prowadzić m.in. do wzrostu stężenia kwasu moczowego i wywołania ostrego napadu dny.
Dokumentacja preparatów zaleca również ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek oraz kontrolę funkcji nerek w określonych sytuacjach klinicznych.
Indapamid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami wpływającymi na ciśnienie tętnicze, rytm serca, nerki i gospodarkę elektrolitową.
Szczególnej ostrożności wymagają m.in.:
Niektóre połączenia mogą zwiększać ryzyko hipokaliemii, zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia lub pogorszenia czynności nerek.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.
Indapamidu nie zaleca się rutynowo w okresie ciąży. Leki moczopędne mogą powodować niedokrwienie płodowo-łożyskowe i zaburzać wzrost płodu, dlatego w ciąży mogą być stosowane jedynie w szczególnych sytuacjach, jeśli lekarz uzna to za konieczne.
Indapamid przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie podczas karmienia piersią nie jest zalecane.
Lek sam w sobie nie musi bezpośrednio zaburzać zdolności prowadzenia pojazdów, jednak zwłaszcza na początku terapii może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia, zawrotów głowy lub osłabienia. W takich sytuacjach należy zachować ostrożność.
Źródła:
https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11186/characteristic
https://www.mp.pl/pacjent/leki/subst.html?id=393
https://www.mp.pl/pacjent/leki/lek/54020%2CIndapres-tabletki-powlekane
https://www.gdziepolek.pl/produkty/37576/indapen-sr-tabletki-o-przedluzonym-uwalnianiu/charakterystyka-produktu
Treści zamieszczone na stronie Recepty.pl mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem, farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Przed zastosowaniem każdego leku należy skonsultować się z lekarzem oraz zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania lub Charakterystyką Produktu Leczniczego. Decyzję o zastosowaniu, dawkowaniu, zmianie lub odstawieniu leku zawsze podejmuje lekarz.
Nie tylko. Indapamid ma działanie moczopędne, ale w dawkach stosowanych w nadciśnieniu tętniczym zwiększa ilość moczu tylko w niewielkim stopniu. Ważną rolę odgrywa też jego wpływ rozszerzający na naczynia krwionośne.
Ponieważ może zwiększać wydalanie moczu. Przyjmowanie go rano ogranicza ryzyko częstszego oddawania moczu w nocy.
Tak. Hipokaliemia należy do istotnych działań niepożądanych indapamidu. Może powodować osłabienie, kurcze mięśni i zaburzenia rytmu serca, dlatego podczas leczenia lekarz może kontrolować stężenie potasu.
Nie. Preparat 1,5 mg SR ma przedłużone uwalnianie, natomiast 2,5 mg może występować w postaci o standardowym uwalnianiu. Nie należy samodzielnie zamieniać tych preparatów ani przeliczać dawek.
Tak. Lek może zwiększać stężenie kwasu moczowego, dlatego u osób z dną lub hiperurykemią wymaga ostrożności.
Tak, szczególnie przy dłuższej terapii lub u osób z większym ryzykiem zaburzeń elektrolitowych. Indapamid może powodować hiponatremię, czyli zmniejszenie stężenia sodu we krwi.
Rzadko może powodować nagłe pogorszenie widzenia lub ból oka związane ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego albo gromadzeniem płynu w obrębie oka. Takie objawy wymagają pilnej konsultacji.
Tak. Często jest stosowany w terapii skojarzonej, m.in. z peryndoprylem, amlodypiną lub ramiprylem. Dobór połączenia i dawek należy wyłącznie do lekarza.
Tak. Indapamid może powodować dodatni wynik testu antydopingowego, dlatego zawodnik powinien poinformować lekarza o uprawianiu sportu wyczynowego.
Nie należy robić tego samodzielnie. Prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego mogą być efektem skutecznego leczenia, a nadciśnienie zwykle wymaga długotrwałej terapii.