1. Co to jest nebiwolol?
Nebiwolol jest substancją czynną z grupy beta-adrenolityków, nazywanych również beta-blokerami. Należy do leków wybiórczo wpływających na układ sercowo-naczyniowy, przede wszystkim poprzez blokowanie receptorów beta-1 w sercu.
Substancja ta jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku 70 lat i starszych. Niektóre produkty lecznicze zawierające nebiwolol mogą być także stosowane w objawowej stabilnej chorobie wieńcowej.
Nebiwolol występuje jako lek jednoskładnikowy oraz jako składnik preparatów złożonych. W lekach wieloskładnikowych należy oddzielać działanie nebiwololu od działania drugiej substancji czynnej, np. hydrochlorotiazydu.
2. Jak działa nebiwolol?
Nebiwolol działa przede wszystkim poprzez blokowanie receptorów beta-1 w sercu. W efekcie ogranicza nadmierne pobudzenie adrenergiczne układu sercowo-naczyniowego.
Działanie nebiwololu obejmuje:
- zwolnienie czynności serca,
- kontrolę siły skurczu serca,
- zmniejszenie zapotrzebowania serca na tlen,
- obniżenie ciśnienia tętniczego,
- zmniejszenie obciążenia serca,
- rozszerzenie naczyń krwionośnych, związane m.in. z wpływem na szlak L-argininy i tlenku azotu.
Dzięki takiemu mechanizmowi nebiwolol może poprawiać kontrolę ciśnienia tętniczego i wspierać leczenie pacjentów z wybranymi chorobami serca.
3. Wskazania do stosowania nebiwololu
Nebiwolol stosuje się przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych.
Drugim ważnym wskazaniem jest leczenie łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca jako uzupełnienie standardowej terapii u pacjentów w wieku 70 lat i starszych. W tym wskazaniu leczenie rozpoczyna się zwykle od bardzo małych dawek i zwiększa stopniowo pod nadzorem lekarza.
W części produktów leczniczych nebiwolol ma również wskazanie w leczeniu objawowej stabilnej choroby wieńcowej. Zakres wskazań należy zawsze odnosić do konkretnego produktu leczniczego i jego Charakterystyki Produktu Leczniczego.
4. Przeciwwskazania do stosowania nebiwololu
Nebiwololu nie należy stosować między innymi w przypadku:
- uczulenia na nebiwolol lub którykolwiek składnik danego preparatu,
- bardzo wolnej czynności serca, zwykle poniżej 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia,
- niskiego ciśnienia tętniczego,
- ciężkich zaburzeń krążenia w kończynach,
- zespołu chorego węzła zatokowego,
- bloku przedsionkowo-komorowego drugiego lub trzeciego stopnia bez rozrusznika,
- ostrej niewydolności serca lub świeżo nasilonej niewydolności serca wymagającej leczenia dożylnego,
- astmy lub świszczącego oddechu obecnie albo w przeszłości, jeśli tak stanowi ulotka danego preparatu,
- nieleczonego guza chromochłonnego nadnerczy,
- ciężkich zaburzeń czynności wątroby,
- kwasicy metabolicznej.
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia, dławicą Prinzmetala, chorobą lub zespołem Raynauda, przewlekłymi problemami z oddychaniem, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, łuszczycą, skłonnością do reakcji alergicznych oraz pacjenci planujący zabieg operacyjny lub znieczulenie.
5. Jak stosować nebiwolol?
Nebiwolol należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Sposób dawkowania zależy od wskazania, wieku pacjenta, czynności nerek, tolerancji leczenia oraz stosowanych równolegle leków.
W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych często stosowana dawka wynosi 5 mg raz na dobę. U wybranych pacjentów lekarz może zastosować mniejszą dawkę początkową, np. u osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek. W niektórych produktach maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.
W leczeniu przewlekłej niewydolności serca dawkę zwiększa się stopniowo, zwykle według schematu: 1,25 mg raz na dobę, następnie 2,5 mg, 5 mg i 10 mg raz na dobę, z zachowaniem odstępów między kolejnymi etapami oraz kontroli tolerancji leczenia.
Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku, najlepiej codziennie o tej samej porze. Nie należy nagle odstawiać nebiwololu bez konsultacji z lekarzem.
6. Nebiwolol – możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, nebiwolol może powodować działania niepożądane, choć nie występują one u każdego pacjenta.
Do możliwych działań niepożądanych należą:
- ból głowy,
- zawroty głowy,
- uczucie zmęczenia,
- wolna czynność serca,
- nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego,
- duszność,
- obrzęki,
- nudności,
- biegunka lub zaparcia,
- uczucie zimna lub zaburzenia krążenia w kończynach,
- zaburzenia snu,
- nasilenie objawów niewydolności serca u podatnych pacjentów.
Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zaostrzenie łuszczycy, skurcz oskrzeli, omdlenia, zaburzenia przewodzenia w sercu albo znaczna bradykardia.
Pilnego kontaktu z lekarzem wymagają objawy takie jak nasilona duszność, omdlenie, bardzo wolne tętno, silne zawroty głowy, obrzęk twarzy lub gardła, nagłe pogorszenie niewydolności serca albo objawy ciężkiej reakcji alergicznej.
7. Nebiwolol – interakcje z innymi substancjami
Nebiwolol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami wpływającymi na rytm serca, ciśnienie tętnicze, metabolizm nebiwololu lub układ nerwowy.
Szczególnej ostrożności wymagają:
- werapamil i diltiazem,
- inne leki z grupy antagonistów wapnia, np. amlodypina, felodypina, nifedypina,
- leki przeciwarytmiczne, np. amiodaron, chinidyna, flekainid, propafenon, lidokaina, meksyletyna,
- digoksyna i inne glikozydy naparstnicy,
- klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa i rylmenidyna,
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze,
- azotany stosowane w bólu w klatce piersiowej,
- leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe,
- leki stosowane do znieczulenia,
- leki stosowane w astmie, niedrożności nosa lub jaskrze,
- trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, fenotiazyny i barbiturany,
- paroksetyna, fluoksetyna, tiorydazyna,
- bupropion, terbinafina, chlorochina, lewomepromazyna,
- cymetydyna,
- baklofen i amifostyna,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Podczas leczenia nebiwololem nie należy podawać dożylnie werapamilu. Przed zabiegiem operacyjnym lub znieczuleniem pacjent powinien poinformować lekarza o stosowaniu nebiwololu.
8. Nebiwolol a ciąża i karmienie piersią
Nebiwololu nie należy stosować w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko i wpływać na płód, dlatego decyzję o leczeniu w ciąży zawsze podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.
Jeżeli leczenie beta-adrenolitykiem jest konieczne w ciąży, lekarz może zalecić szczególną kontrolę wzrastania płodu oraz obserwację noworodka po porodzie, zwłaszcza pod kątem bradykardii, niedociśnienia i hipoglikemii.
Nie zaleca się stosowania nebiwololu w okresie karmienia piersią. W razie potrzeby leczenia lekarz może dobrać inne postępowanie lub omówić z pacjentką sposób karmienia dziecka.
9. Nebiwolol a prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Nebiwolol może u części pacjentów powodować zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie lub senność. Objawy te mogą występować zwłaszcza na początku leczenia, po zwiększeniu dawki albo przy jednoczesnym stosowaniu innych leków obniżających ciśnienie.
Do czasu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn, pracy na wysokości oraz wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.
Jeżeli po przyjęciu leku pojawiają się zawroty głowy, omdlenie, silne osłabienie lub zaburzenia koncentracji, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
10. Inne istotne informacje
Podczas stosowania nebiwololu warto pamiętać, że:
- lek należy przyjmować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza,
- nie wolno nagle odstawiać nebiwololu bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to pogorszyć stan serca lub nasilić objawy choroby,
- u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca rozpoczęcie leczenia i zwiększanie dawki wymaga szczególnej kontroli,
- lek może maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza szybkie bicie serca,
- lek może maskować objawy nadczynności tarczycy,
- u pacjentów z alergią reakcje alergiczne mogą mieć cięższy przebieg,
- nebiwolol może nasilać objawy łuszczycy,
- u osób noszących soczewki kontaktowe może wystąpić suchość oczu,
- w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek nie należy stosować nebiwololu w leczeniu niewydolności serca,
- w preparatach złożonych, np. z hydrochlorotiazydem, należy uwzględniać także przeciwwskazania i działania niepożądane drugiej substancji czynnej.
Źródła:
https://leki.urpl.gov.pl/files/75_Nebilet_5mg_tabl.pdf
https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45651/characteristic
https://leki.urpl.gov.pl/files/82_NebivoLEK_5mg_tabl.pdf
Treści zamieszczone na stronie Recepty.pl mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem, farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Przed zastosowaniem każdego leku należy skonsultować się z lekarzem oraz zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania lub Charakterystyką Produktu Leczniczego. Decyzję o zastosowaniu, dawkowaniu, zmianie lub odstawieniu leku zawsze podejmuje lekarz.
Nebiwolol jest wybiórczym beta-adrenolitykiem stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku 70 lat i starszych.
Tak. Nebiwolol zwalnia czynność serca, zmniejsza obciążenie układu krążenia i rozszerza naczynia krwionośne, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze.
Tak. Jednym z podstawowych efektów działania nebiwololu jest zwolnienie czynności serca. Zbyt wolne tętno wymaga konsultacji z lekarzem.
Nebiwolol zwykle przyjmuje się raz na dobę, codziennie o podobnej porze. Lek można stosować z posiłkiem lub niezależnie od jedzenia, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Nie. Nagłe odstawienie beta-blokera może pogorszyć stan pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami serca. Zmniejszanie dawki powinno odbywać się zgodnie z decyzją lekarza.
Tak, nebiwolol może być stosowany w przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku 70 lat i starszych jako uzupełnienie standardowej terapii. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki i zwiększa stopniowo pod kontrolą lekarza.
Nie zaleca się stosowania nebiwololu u dzieci i młodzieży, ponieważ brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.
Nebiwolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii, zwłaszcza szybkie bicie serca, i może zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii podczas stosowania z niektórymi lekami przeciwcukrzycowymi. Pacjenci z cukrzycą powinni omówić leczenie z lekarzem.
Nebiwolol nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Beta-blokery mogą wpływać na płód i noworodka.
Tak. Nebiwolol występuje m.in. w preparatach złożonych z hydrochlorotiazydem, stosowanych u pacjentów, u których ciśnienie jest kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji.
